Internacia Katolika Unuigxo Esperantista

Emblemo de IKUE


Hejmpagxo
Kion
 faras IKUE
Konciza historio de IKUE
Espero
 Katolika
Junulara movado
Aliaj katolikaj pagxoj

 

Alessandro MANZONI - LA KRISTNASKO

(El "Inni sacri")

 

Kiel ŝtonegí de lí supro

de kruta montí al valo

pelite de 1' impeto

de bruadanta falo,

malsupren ruliĝante,

la vojon trarompante,

haltbatas sur la fundí;

 

en falolokí senmove

kuŝas en pezo tuna,

nek dum jarcentfluado

ĝin tuŝos lumo suna

de 1' montopintí iama,

se forto-povo ama

alten ne tiros ĝin:

 

tiel mizera kuŝis

la filí de lí pekí unua,

de kiam nedirebla

kolerpromesí detrua

lin en doloron ŝovis,

kaj lí fierulí ne povis

la kolon levi plu.

 

El por malamí naskitoj

ĉu povis ja persono

al la Nealirebla

petegi pri pardono?

novigi la Skribaĵon?

forrabi lí akiraĵon

de lí venka inferulí?

 

Infano jen naskiĝis,

al ni doniĝis Filo,

kontraŭaj fortoj tremas

ĉe lia pupilbrilo.

De lí homí Li manon prenas

kaj la falinton trenas

super lí iama statí.

 

El la ĉielloĝejoj

fonto suben verŝiĝas

kaj en la valí dolora

vivige dislarĝiĝas:

mielon arboj gutas

kaj florojn tien ŝutas,

kie kreskadis dorní.

 

Ho Filo, kiun naskas

eterne lí Eternulo,

kiu jarcento dirus:

mi estas samtempulo?

Vi estas: de lí reĝlando

Vin ne entenas rando:

ĝin faris Via vortí.

 

Ĉu volis Vi surpreni

argilon ĉi kreitan?

al ĝi donacis kio

honoron senmeritan?

Se en la pensí kaŝata

venkas pardoní, kompata

treege estas Li.

 

Hodiaŭ Li naskiĝis:

al loko destinita

alvenis Virgulino,

de la gravedí ŝarĝita,

glorego Izraela:

laŭ la promesí Ĉiela

el tie venis Li.

 

Patriní mirinda tukojn

al Filí malriĉajn metis

kaj en kripon humilan

tre dolĉe Lin demetis,

adoris lin, beata!,

antaŭ la Dií sternata,

Ido de lí pura siní.

 

Ĉielanĝelí anonca

pri lí granda sortí al homoj

ne frapas de lí granduloj

ĉe la gardataj domoj,

sed al paŝtistoj piaj,

pri lí dura mondí sensciaj,

en lumí aperas li.

 

Kaj ĉirkaŭ li tra lí vasta

nokto venantaj are

mil ĉieluloj flugis

al tero fajre-klare;

de lí amo pro la pelo,

kun kanto de lí ĉielo

kantis je glorí de Dií.

 

Himnon plukantis ĝojan

revene al Ĉieloj:

kaj transflugante nubojn

foriĝis al la steloj

la sankta soní anĝela,

ĝis kunularí fidela

nenion aŭdis plu.

 

Tuj serĉis sen hezito

tiu bonsortularo

la malriĉan gastejon,

laŭ lí anĝela deklaro,

kaj vidis tukkovrita,

en la kripo metita,

la Reĝon de lí Cielí.

 

Dormu, Infaní, ne ploru;

dormu, Infaní majesta,

super Vi malkuraĝu

la siblado tempesta,

kiu en ĉi tervalo

kvazaŭ militĉevalo

kuradas antaŭ Vi.

 

Vi dormu, la homaro

ne scias, kiu venas;

sed por la estonteco

al Vi ĝi apartenas;

tiam en lití humila,

en ĉi kabaní argila

la reĝon konos ĝi.

esperantigis

Umberto BROCCATELLI

Alessandro Manzoni estas tre grava itala verkisto de urbo Milano, vivinta de 1785 ĝis 1873, aŭtoro i.a. de "La gefianĉoj".

Umberto Broccatelli, kiu tradukis la himnon de Manzoni, estis de 1989 ĝis 2002 redaktoro de la itala E-revuo "líesperanto"; li estas krome aŭtoro de vortaro "Itala-esperanto" kaj honora prezidanto de Eŭropa E-Unio.


Petu senpagan ekzempleron de ĉi tiu revuo al 

klare indikante Vian poŝtan adreson.

Al la paĝo de tiu ĉi numero.