NIA SINJORINO DE LA ESPERO

ekde pli ol 90 jaroj

PATRONINO DE LA KATOLIKAJ ESPERANTISTOJ

 

* Historio de la Panelo de la Dipatrino


* La aliaj esperantlingvaj paneloj en Sankta Lando


* Himno de la Katolikaj Esperantistoj


* Poemoj dediĉitaj al Nia Sinjorino de la Espero

 

 

La pentraĵo de pastro Arcangelo Intreccialagli kiu bildigas "Nia Sinjorino de la Espero"'n. La pentraĵo estas konservata en la unua centra oficejo de IKUE en Romo.

 

Pastro Arcangelo Intreccialagli, OP
(Rocca Priora 24.01.1907 - Romo 22.8.1992) 
estis samordenano (domenikanoj - predikantoj) de nia karmemora pioniro pastro Jacobitti, kaj ili loĝis en la domo de la domenikanaj pastroj - konfesprenantoj en la Baziliko de Sankta Maria la granda en Romo -  kiu estas fronte al tiu Baziliko.  

 




Inter la patronoj de la katolikaj esperantistoj, kune kun Sankta Pio la 10a, Sankta Maksimiliano Kolbe, estas Nia Sinjorino de la Espero. Ĉi-jare soleniĝas la 90a datreveno ekde kiam la katolikaj samideanoj elektis ŝin kiel sian unuan patroninon. En "Katolika Sento" de majo 1972, la roma esperantisto Luigi Minnaja rakontis kiamaniere kaj kial okazis tiu elekto.

 

En la sanktujo de miaj memoraĵoj, kiujn ame kaj pie mi gardas kun tute speciala zorgemo, troviĝas libreto kun verda kovrilo jam iom flaviĝinta pro la tempopaso. Ĝi estas la "Adresaro de la Katolikaj Esperantistoj ", kompilita de P. Giacomo Bianchini, ĝenerala sekretario de la Internacia Katolika Unuiĝo Esperantista (IKUE), kaj aperinta en 1915-a.

La liston de la adresoj antaŭas ĉarma bildo pri la Sankta Virgulino, kun la suba skribaĵo "Nia Sinjorino de l' Espero, Patronino de la Katolikaj Esperantistoj (en la preĝejo de BarbarÓ del VallÚs, Katalunlando)". Tiu sciigo estis por mi tute nova. Kiam kaj kie estis farita tiu decido elekti Nian Sinjorinon de la Espero Patronino de la Katolikaj Esperantistoj? Sendube en iu Kongreso aŭ iu alia grava kunveno; sed en kiu? Mi foliumis ĉiujn numerojn de la revuo "Espero Katolika" publikigitajn ĝis 1914-a, sed en neniu mi trovis mencion pri tiu ĉiela patroneco. La granda scivolemo kaj la ĝojo scii, ke kiel Patronino de la Esperantistoj estis elektita la Sankta Virgulino, instigis min etendi la serĉadojn ankaŭ en ne-esperantistaj gazetoj, kaj tial mi pacience legis en "L'Osservatore Romano" kaj en "Corriere d'Italia" la raportojn, verkitajn de la sama persono, pri la diversaj kunsidoj de la 4-a Kongreso de la Katolikaj Esperantistoj, disvolviĝinta en Romo de la 4-a ĝis la 10-a de septembro 1913-a, kaj dum kiu, la 8-an de septembro, la Kongresanoj estis akceptitaj en aŭdienco de Papo Pio X.

Mia serĉado estis kronita de sukceso: en la numero de la 12-a de septembro de "Corriere d'Italia" kaj en tiu de la posta tago de "L'Osservatore Romano" la artikolo sub la titolo "La fermo de la Kongreso de la Katolikaj Esperantistoj" finiĝis jene: "Post kelkaj vortoj de la prezidanto Parker estis aprobita la propono de la hispana abato Planas elekti kiel Patroninon de IKUE la Virgulinon sub la antikva nomo "Nia Sinjorino de la Espero". La Kongreso estis deklarita fermita, kaj la kunsido finiĝis per la kanto de la Katolika Esperantista Himno".

Tiel la enigmo estis solvita.

P. Jozefo Planas vivadis en la vilago BarbarÓ del VallÚs (proksime de Sabadell, en Katalunujo), kie estis ankaŭ esperantista societo sub la nomo "Esperanta Nesto".

Ke la proponon faris hispano estas kompreneble, ĉar la Sankta Virgulino sub la titolo de la "Espero" estas tre kultata en Hispanujo, verŝajne pro la fakto, ke la antifono "Salve, Regina", laŭ unu el la tradicioj, ŝajnas esti verkita de episkopo el Compostella en la 13-a jarcento.

La decido alprenita dum la 4-a Katolika Kongreso restis notita nur en "L'Osservatore Romano" kaj "Corriere d'Italia" kaj en la "Adresaro de la Katolikaj Esperantistoj". La unua mondmilito interrompis ĉiun agadon de nia movado kaj forgesigis eĉ al la plej fervoraj katolikaj esperantistoj tiun decidon, kiu ja estis tiom grava.

Post multaj jaroj mi volis ĝin revoki al la memoro! En miaj serĉadoj pri la kulto al la Virgulino en Italujo mi trovis, ke en Romo, en la preĝejo de la Kapucenoj nomata '"Tre Sankta Koncipiĝo" estas iu kapelo dediĉita al la Sankta Virgulino de la Espero, pri kiu troviĝas bildo ĉe la altaro. Post vizito al tiu preĝejo mi raportis al P.Jacobitti, kiu akordiĝis kun la tieaj Kapucenoj por povi celebri la meson en tiu templo en 1963-a okaze de la 50-a jarreveno de la elekto de Nia Sinjorino de la Espero kiel Patronino de la Esperantistoj. Kaj tiel la 17-an de novembro de tiu jaro, trian dimanĉon de la monato, P. Jacobitti celebris ĉe la ĉefaltaro de tiu preĝejo la unuan meson honore al la ĉiela Patronino en ĉeesto de multenombra grupo da gesamideanoj kun flago, kaj al ili li parolis en Esperanto por klarigi la altan edifan signifon de la ceremonio. La postan jaron, la 15-an de novembro, la meson celebris monsinjoro Edmondo Macheiner, tiam helpepiskopo en Salzburg (Aŭstrujo), ĝuste ĉe la kapelo dediĉita al Nia Sinjorino de la Espero; kaj la 21-an de novembro 1965-a, ĉiam ĉe la sama altaro, plenumis la sanktan riton monsinjoro Alfredo Pichler, episkopo en Banja Luka (Jugoslavio).

Bedaŭrinde la multaj mesoj celebrataj la trian dimanĉon de novembro ĉe tiu altaro ne donas la eblecon adresi la parolon al la ĉeestantoj eĉ dum mallonga tempo. Tial oni pensis, ke estus bone, se la Katolikaj Esperantistoj havus tute apartan bildon pri Nia Sinjorino de la Espero, por propra kulto. Al la realigo de tia ideo fervore sin dediĉis la dominikana pastro Arcangelo Intreccialagli, tiel ke lia bela pentraĵo povis ricevi la benon de Papo Paŭlo VI en la baziliko de Sankta Petro la 22-an de februaro 1967-a. Laŭ interesiĝo de la franciskana pastro Carlo Cecchitelli, antaŭ ne longe oni planis starigi  mozaikan reprodukton de tiu pentraĵo ĉe la nova baziliko dediĉita al la mistero de la Anunciacio en Nazareto. Tiel la bildo de nia ĉiela Patronino aldoniĝos kiel tria memoratesto de la Katolikaj Esperantistoj en la lando de Jesuo, post la panelo pri "Pater" en Jerusalemo, kaj tiu pri "Magnificat" en Ain Karem.

Luigi Minnaja


S-ro Minnaja skribis ke li ne sukcesis trovi mencion pri la elekto de Nia Sinjorino de la Espero en la oficiala raporto aperinta en Espero Katolika. Kelkajn jarojn poste pastro Casanoves sciigis:"tamen [en EK] oni trovas ĝustigon - vere oficialan - en la numero de decembro 1913, paĝo 337.

 Oficialaj komunikoj:

en la oficiala raporto de "Nia Kvara" estas forgesita, ke la Roma Kongreso laŭ propono de P-ro Planas (Hisp.) akceptis kiel patronino de IKUE "Nian Sinjorino de l' Espero". Sub Ŝia potenca protektado IKUE kresku kaj floru!".

 Pastro Josef Planas (1816-1929) mem skribis pri la 4a IKUE-Kongreso en Romo 1913:

"Sepan de septembro (4-a laborkunsido)... Ankaŭ mi havis grandan honoron je la nomo de la Kataluna Ligo de Katolikaj Esperantistoj proponi, KAJ LA KONGRESO AKCEPTIS, ke la IKUE-anoj en la tuta mondo honoru kiel PATRINO kaj PROTEKTANTINO LA SANKTAN VIRGULINON DE L' ESPERO" (Kataluna Katoliko, jaro III, novembre 1913, n-ro 11 (26), p. 5).

 


"Katolika Sento",  en numero de junio 1974, anoncis la starigon de la mozaiko de nia Sinjorino de la Espero en la Baziliko de la Anunciacio en Nazareto.  
La realigon ebligis monkolektado inter la katolikaj esperantistoj. La panelo mezuras 1,05 m. oble 2 m.

La aliaj paneloj (ceramikoj mozaikoj) en Sankta Lando estas: 



Patro  Nia 
 
en la monaĥejo de la Patro Nia ĉe la Olivarba Monteto en Jerusalemo





Magnificat
en la monaĥejo de la Vizitacio
en Ain Karem - Jerusalemo






Benedictus (Benata) 

en la monaĥejo de la franciskanaj patroj 
preĝejo de sankta Johano la baptisto

inaŭgurita la 13an de decembro 1989, fare de la Gardanto de la Sankta Lando, 
la franciskana pastro Carlo Cecchitelli, esperantisto

 

Himno de la Katolikaj Esperantistoj

Esperanta nin kolektu sento,

aktivigu ĝi IKUE-anojn;

nin patronoj voku en konsento

- Sanktaj Pio, Maksimiliano!

Ho Sinjorino, Nia Espero,

donu konkordon, Patrin' de Di';

Vi de l' ĉielo gardu la teron,

ŝirmu la mondon, regnu sur ĝi!

 

IKUE-a penu familio

la militon igi for de l' tero,

por ke ĉiu raso kaj nacio

povu pace vivi en prospero.

Ho Sinjorino, Nia Espero,

donu la pacon, Patrin' de Di';

Vi de l' ĉielo gardu la teron,

ŝirmu la mondon, regnu sur ĝi!

 

Vortoj Kristaj veku nian ardon,

frata amo gvidu nin al celo

sub la verda agu standardo

kaj la Kruco brilu sur la stelo!

Ho Sinjorino, Nia Espero,

donu la amon, Patrin' de Di';

Vi de l' ĉielo gardu la teron,

ŝirmu la mondon, regnu sur ĝi!

NIA SINJORINO DE LA ESPERO  

(poemo de pastro Giacinto Jacobitti)

Se vi, ho Maria, ho stelo de l' mondo,

favore rigardas, al ni vi liveros

serenon, esperon.

 

Suferon vi konis, ho dolĉa Patrino,

ĉar vi pli ol ĉiu kompatis Jesuon,

starante ĉe la kruco.

 

Travundis la koron la ĝemoj de l' Filo;

nun vi nin aŭskultas kun sama korsento,

kaj nin vi konsolas.

 

Esperon vi gardis eĉ trans lia morto

kaj tombo. Kaj same vi venkis kun li,

ĉar li reviviĝis.

 

Esperon gardante en kor' vi sukcesis

kun la triumfanto atingi postmorte

eternan kuniĝon.

 

Kun Filo ĉe l' koro, je Di' ankriĝinta,

de pac' ĉielarko, al mond' esperanta

vi estas modelo.

 

Doloron de l' vundoj vi dolĉe mildigas,

malsanon de l' pekoj, kompate kuracas,

ni ame subtenas.

 

Ho preĝu Jesuon, la fonton de graco,

por ni unuope, por la familio,

por nia socio.

 

Je via parolo la eta Jesuo

malfermos la brakojn: la ŝtormoj silentos,

rebrilos espero.

 

Pastro Giacinto Jacobitti

AL NIA SINJORINO DE L' ESPERO

Saluton, ho filin' de Nazareto,

virino favorata de l' destino,

senpeka, laŭ l' anonco de l' profeto,

        Di-servantino,

 

La dian Filon, la homarsavanton

vi pie gardis en la virga sino;

ĉe kripo naskis vi la pacportanton,

        dolĉa patrino!

 

L' animon vundis akra ŝirdoloro:

ĉe ' kruc' rigardis vi, dum kapoklino,

la Reĝon de l' ĉielo, kun adoro,

        muta patrino!

 

Li venkis morton; estas Li glorata.

Kaj vi fariĝis, ĝis la tempofino,

de la pekanta mondo la beata

        propetantino.

 

Al vi ascendas nia preĝ-ofero,

esperantista sankta patronino,

ho nia Sinjorino de l' Espero,

        mondo-reĝino!

Luigi Minnaja - Romo, 15/4/1972