MESAĜO DE LA PAPO POR LA PASKO 2006

(Placo Sankta Petro, 2006. 04. 16)

Esperantistoj en Placo Sankta Petro

Benedikto la 16a bondeziras en Esperanto

Karaj fratoj kaj fratinoj!

Christus resurrexit! Kristo resurektis

La granda Maldormo de la lasta nokto retravivigis al ni la decidan kaj ĉiam aktualan eventon de la Resurekto, centra mistero de la kristana kredo. Sennombraj paskaj kandeloj eklumis en la preĝejoj por simboli la lumon de Kristo kiu lumigis kaj lumigas la homaron, venkante por ĉiam la mallumon de pekado kaj malbono. Kaj hodiaŭ reeĥas potencaj la vortoj kiuj plenigis per mirego la virinojn kiuj alvenis matene de la unua tago post la sabato al la tombo, kie la korpo de Kristo, rapide prenita el la kruco, estis metita. Malĝojaj kaj senkonsolaj pro la perdo de sia Majstro, ili trovis la grandan ŝtonon derulita for de la tombo kaj, post eniro, ili vidis ke lia korpo ne plu estis. Dum ili staris tie hezitemaj kaj konfuzitaj, du viroj en brilaj vestoj surprizis ilin dirante: “Kial vi serĉas la vivanton inter la mortintoj?  Li ne estas ĉi tie, sed resurektis” (Luk 24,5-6). “Non est hic, sed resurrexit” (Luk 24,6). Ekde tiu mateno tiuj ĉi vortoj ne ĉesas reeĥi en la universo kiel anonco de ĝojo kiu trairas la jarcentojn neŝanĝita kaj, samtempe, plena je senfinaj kaj ĉiam novaj reeĥoj.

“Li ne estas ĉi tie... li resurektis”. La ĉielaj heroldoj sciigas unue, ke Jesuo “ne estas ĉi tie”: ne restis en la tombo la Filo de Dio, ĉar Li ne povis resti kaptito de la morto (kp Ago 2,24) kaj la tombo ne povis teni “la Vivantan” (Apo 1,18), kiu estas la fonto mem de la vivo. Kiel Jona en la ventro de la marmonstro, sammaniere la krucumita Kristo restis englutita en la koro de la tero (kp Mat 12,40)   dum la paso de unu sabato. Vere estis “granda tago tiu sabato”, kiel skribas evangeliisto Johano (19,31): la plej granda en la historio, ĉar dum ĝi “la Sinjoro de la sabato” (Mat 12,8) kondukis al plenumo la verkon de la kreado (kp Gen 2,1-4a), levante la homon kaj la tutan universon al la libereco de la gloro de la idoj de Dio (kp Rom 8,21). Post realigo de ĉi tiu eksterordinara ago, la senviva korpo estis trairita de la vivodona blovo de Dio, kaj, rompinte la barojn de la tombo, Li glorplena resurektis. Pro tio la anĝeloj proklamas: “Li ne estas ĉi tie”, Li ne plu povas esti en la tombo. Li pilgrimis sur la tero de la homoj, Li finis sian iradon en la tombo kiel ĉiuj, sed Li venkis la morton kaj laŭ tute nova maniero, per ago el pura amo, Li malfermis la teron kaj ĝin malfermegis ale al la Ĉielo.

Lia resurekto, dank’ al la Bapto kiu “enkorpigas” nin al Li, fariĝas nia resurekto. Tion antaŭanoncis profeto Jezekielo: “Jen Mi malfermos viajn tombojn kaj elirigos vin el viaj tomboj, ho Mia popolo, kaj Mi venigos vin en la landon de Izrael” (Jeh 37,12). Ĉi tiuj profetecaj vortoj alprenas apartan valoron en la tagon de Pasko, ĉar hodiaŭ plenumiĝas la promeso de la Kreanto; hodiaŭ, ankaŭ en ĉi tiu nia epoko markita de maltrankvilo kaj necerteco, ni retravivas la eventon de la resurekto kiu ŝanĝis la vizaĝon de nia vivo, ŝanĝis la historion de la homaro. El la resurektinta Kristo atendas esperon, foje ankaŭ sen konscii pri tio, tiuj, kiuj daŭre estas subpremataj de la ligiloj de suferado kaj morto.

Ke la Spirito de la Resurektinto alportu, aparte, mildigon kaj sekurecon en Afriko al la loĝantaroj de Darfur, kiuj kuŝas en tragedia humaneca krizo ne plu eltenebla; al tiuj de la regiono de la Grandaj Lagoj, kie multaj plagoj ankoraŭ ne resaniĝis; al la diversaj popoloj de Afriko kiuj petsopiras repaciĝon, justecon kaj progreson. En Irako, sur la tragika perforto kiu senkompate daŭre falĉas viktimojn, unuarangu finfine la paco. Pacon mi tre petdeziras ankaŭ por tiuj, kiuj estas koncernataj de la konflikto en la Sankta Lando, invitante ĉiujn al pacienca kaj konstanta dialogo, kiu forigu la malnovajn kaj novajn barojn, evitante la tentojn de reprezalio kaj edukante la novajn generaciojn al reciproka respekto. La internacia komunumo, kiu redeklaras la ĝustan rajton de Izraelo ekzisti en paco, helpu la palestinan popolon superi la malstabilajn kondiĉojn en kiu ĝi vivas kaj rekonstrui sian estontecon, direkte al la starigo de vera Ŝtato. Ke la Spirito de la Resurektinto estigu renovigitan dinamismon en la sindevigo de la landoj de Latinameriko, por ke pliboniĝu la vivkondiĉoj de milionoj da civitanoj, estu elradikigita la kondamnenda plago de la trudkaptoj de personoj kaj plifirmiĝu la demokratiaj institucioj, laŭ spirito de konkordo kaj aganta solidareco. Koncerne la internaciajn krizojn ligitajn kun la nukleara povo, oni atingu honorindan aranĝon por ĉiuj pere de seriozaj kaj lojalaj intertraktoj, kaj plifortiĝu en la respondeculoj de la Nacioj kaj de la Internaciaj Organizaĵoj la volo realigi pacan kunvivadon inter etnaj grupoj, kulturoj kaj religioj, kiu forigu la minacon de terorismo.

Ke la Resurektinta Sinjoro sentigu ĉie sian forton de vivo, de paco kaj libereco, Al ĉiuj estas adresitaj hodiaŭ la vortoj per kiuj en la paska mateno la anĝelo trankviligis la timantajn korojn de la virinoj: “Ne timu!... Li ne estas ĉi tie. Li resurektis” (Mat 28,5-6). Jesuo resurektis kaj donas al ni la pacon: Li mem estas la paco. Pro tio kun forto la Eklezio rediras: “Kristo resurektis - Christòs anésti”. La homaro de la tria jarmilo ne timu malfermi al Li sian koron. Lia Evangelio komplete kontentigas la soifon je paco kaj feliĉo kiu loĝas en ĉiu homa koro. Kristo nun estas vivanta kaj iras kun ni. Senmezura mistero de amo! Christus resurrexit, quia Deus caritas est! (Kristo resurektis, ĉar Dio estas amo). Haleluja!

ESPERANTISTOJ EN PLACO SANKTA PETRO

Meze de 100.000 personoj

La roma esperantisto Ranieri Clerici intervjuita de satelita televidstacio "Canale Italia"

Gianni Conti, iniciatinto kaj motoro de la ĉeesto de la esperantistoj

Dum la rekta elsendo la subtitoloj de la itala televido por neaŭdantoj
anoncis, ke "la Papo bondeziras bonan Paskon en Esperanto"

Jen la nomoj de la ĉeestantaj esperantistoj: Elio Bonomolo, Patrizio Cilli, Ranieri Clerici, Gianni Conti, Giovanni Daminelli, Isabel Leòn Fonseca,  Vittorio Madella, Luigia Oberrauch Madella, Pier Vittorio Orlandini, Paolo Pagi, Ambrogina Pavan, Giancarlo Rinaldo, Felice Sorosina.