Papo Benedikto la 16a

 

31.08.2005 - Ĝenerala Aŭdienco

 

SOLIDA SOCIO BEZONAS LA BENON DE DIO
KAJ LA DONACON DE LA GEFILOJ
POR VIVI SEKURA KAJ MALFERMITA AL LA ESTONTECO

 

La centreco de Dio kiu donas signifon al la homa laboro, savogardante ties urbojn kaj familiojn, kaj la graveco de la gefiloj por la estonteco de la socioj estis la ĉefaj temoj de la ĝenerala aŭdienco kiun Benedikto la 16a okazigis ĉi-matene je la ĉeesto de miloj da personoj en placo sankta Petro, revenante tuj poste per helikoptero al sia somera restadejo en Kastelgandolfo.

 

   

Dio estas la forto de solida socio, libera disde “koŝmaroj kaj nesekurecoj”. Dio estas la disdonanto de la plej grava donaco por familio kaj socio: la gefiloj. Benedikto la 16a, dum la hodiaŭa ĝenerala aŭdienco, ĉerpis el la malnova saĝeco de Psalmo 126a la instruojn por paroli al la homoj de nia epoko: pri la subteno de Dio kiu benas la laboron kaj la laciĝon de la ĉiutago, kiuj estus alimaniere vanaj, kaj pri la bonstato kaj estonteco, kiun povas konstrui kaj je kiu povas esperi tiuj nacioj en kiuj oni generas pli da gefiloj, kompare kun tiuj markitaj de demografia malkresko.

 

Psalmo 126 (127)

Kanto de suprenirado.  De Salomono.

 

1    Se la Eternulo ne konstruas la domon,

     Tiam vane laboras super ĝi ĝiaj konstruantoj;

     Se la Eternulo ne gardas urbon,

     Tiam vane maldormas la gardanto.

2    Vane vi frue leviĝas, malfrue sidas,

     Manĝas panon kun klopodoj:

     Al Sia amato Li donas en dormo.

3    Jen, heredo de la Eternulo estas infanoj;

     Rekompenco estas la frukto de ventro.

4    Kiel sagoj en la mano de fortulo,

     Tiel estas junaj filoj.

5    Bone estas al la homo, kiu plenigis per ili sian sagujon;

     Ili ne estos hontigitaj,

     Kiam ili parolos kun la malamikoj ĉe la pordego.

 

Antaŭ ol komenci la 61an paŝtistan instruon pri la psalmoj de la liturgio de la vesperaj preĝoj, la Papo volis saluti per ĉirkaŭiro en la sentegmenta ĵipo la 11.000 fidelulojn ariĝintajn en la placo kaj alvenintajn el multaj landoj, inter kiuj Malavio. Poste, inter aplaŭdoj kaj elmontroj de amemo, li atingis la ŝtuparon por tuj pritrakti la temon pri la “decida ĉeesto” de la Sinjoro, kiu - li diris - “ŝvebas sur la agadoj de la homo”.

Solida socio naskiĝas el la sindevigo de ĉiuj ĝiaj membroj, sed ĝi bezonas la benon kaj subtenon de Dio, kiun, bedaŭrinde, oni ofte ekskludas aŭ ignoras".

La Libro de la Sentencoj - klarigis Benedikto la 16a - substrekas per ega klareco “la primasecon de la dia agado por la bonstato de komunumo”, kiam ĝi diras ke “la beno de la Sinjoro pliriĉigas”, dum “malĝojon Li ne aldonas al ĝi” .

“La Psalmisto, kvankam agnoskante la gravecon de la laboro, ne hezitas deklari ke tiu tuta laboro estas vana, se Dio ne estas je la flanko de tiu kiu penas (...) La Psalmisto volas tiel suprenlevi la primasecon de la dia graco, kiu transdonas konsiston kaj valoron al la homa agado, kvankam markita de limiteco kaj kadukiĝemo”.

Benedikto la 16a pritraktis poste alian inspiron proponatan de la priskriboj en Psalmo 126a: la “beno kaj la Graco” bildigitaj de la naskiĝo de filo, “signo - li rimarkigis - pri la vivo kiu daŭras kaj pri la historio de savo kiu alcelas novajn etapojn”. La Papo aparte reliefigis tiun parton de la Psalmo, kiu parolas pri la “filoj de la juneco”. Grava precizigo ĉar ĝuste tiu bildo de la patro, kiu, post ricevo de filoj kiam li estis juna, povos vivi kun trankvilo la maljunecon, entenas, laŭ la Papo, veron por nia epoko:

“La generacio estas sekve donaco kiu alportas vivon kaj bonstaton por la socio. Ni konscias pri tio dum niaj tagoj, fronte al nacioj el kiuj la demografia malkresko forprenas freŝecon, energion, estontecon, enkarnigitajn de la gefiloj. Sur ĉio, tamen leviĝas la benanta ĉeesto de Dio, fonto de vivo kaj de espero”.

Inter la multnombraj salutoj en pluraj lingvoj fine de la aŭdienco, la Papo eldiris vortojn aparte gravajn en la tago de la 25a datreveno de la starigo de la pola sindikato Solidarność:

“Mi dankas la Dian Providencon pro la novspirita blovo, kiun tiu movado alportis en la eventojn de la nunepoka Eŭropo. Ke Dio benu ĉiujn, kiuj sindevigas por la akcelo de la sociala justeco kaj por la bono de la laborantoj”.