Papo Benedikto la 16a

 

29.06.2005 - Festo de Sanktaj Petro kaj Paŭlo Apostoloj

 

LA PAŜTISTA SERVADO DE LA EPISKOPO DE ROMO
ESTAS GARANTIAĴO POR LA UNUECO DE LA EKLEZIO

 

La kristanoj estu unuigitaj por doni kredon al la mondo

 

Tiel parolis Benedikto la 16a, dum la celebro en la vatikana Baziliko, en la soleno de la Sanktaj Apostoloj Petro kaj Paŭlo. Kiel tradicie en tiu ĉi tago, la Papo surmetis la Sanktan Paliumon al la novaj metropolitoj-ĉefepiskopoj.

Antaŭ la posta Anĝeluso la Papo redeklaris la sindevigon por la unueco de la kristanoj, adresante specialan penson al la ekumena Patriarkejo de Konstantinopolo, kies delegacio ĉeestis dum la Meso.

 

   

 

La paŝtista servado de la episkopo de Romo estas garantiaĵo por la unueco de la Eklezio. Tion substrekis Benedikto la 16a dum la ĉi-matena celebro en la baziliko de sankta Petro. En ĝi plenplena, kiel tradicie, en la tago de la soleno de la 29a de junio, la Papo surmetis la sanktan paliumon al 32 novaj metropolitaj ĉefepiskopoj. En la celebro partoprenis ankaŭ delegacio sendita de la ekumena patriarko de Konstantinopolo, Bartolomeo la unua. Al la fratoj de la ortodoksa Eklezio la Papo certigis sian sindevigon labori por la unueco de la kristanoj. Vortoj konfirmitaj poste antaŭ la Anĝelusa preĝo, en placo sankta Petro, kiam la Papo substrekis ke la primaseco de la episkopo de Romo estas primaseco de servado al la katolika kunuleco.

Ĝi estas la “festo de la katolikeco”: Benedikto la 16a tiel resumis la profundan signifon de la soleno de la apostoloj Petro kaj Paŭlo. En sia prediko la Papo substrekis kiel “katolikeco” signifas “universaleco”'n: multobleco kiu fariĝas unueco” kies parto estas la “kapablo de la popoloj superi sin mem por rigardi al la unika Dio”. Per la vortoj de sankta Ireneo el Liono, li memorigis kiel “diversaj estas la lingvoj laŭ la regionoj, sed unika kaj sama estas la forto de la tradicio”.

“La unueco de la homoj en sia multobleco fariĝis ebla ĉar Dio, ĉi tiu unika Dio de la ĉielo kaj de la tero, montriĝis al ni; ĉar la esenca vero pri nia vivo, pri nia “de kie?” kaj “kien?”, fariĝis videbla kiam Li montris sin al ni kaj en Jesuo Kristo li montris sian vizaĝon, sin mem.

“Ĉi tiu vero pri la esenco de nia esto”, aldonis la Papo “unuigas nin kaj igas nin gefratoj. Katolikeco kaj unueco iras kune. Kaj la unueco havas enhavon: la kredo kiun la Apostoloj transdonis al ni komisie de Kristo”. Post katolikeco kaj unueco, la Papo tiel parolis pri la posta karakterizo de la Eklezio: la apostoleco. La Sinjoro, li klarigis, starigis 12 apostolojn “indikante ilin per tio kiel pratipojn de la popolo de Dio, kiu, fariĝinta jam nun universala, ekde tiam antaŭen implicas ĉiujn popolojn”. “La Eklezio estas apostola, ĉar ĝi konfesas la kredon de la Apostoloj kaj klopodas ĝin travivi. Estas unikeco kiu karakterizas la Dekdu vokatajn de la Sinjoro, sed ekzistas samtempe seninterrompo en la apostola misio”.

“La Parolo de Dio - li substrekis - ne estas nur skribita sed, dank’ al la atestantoj, kiujn la Sinjoro per la sakramento enirigis en la apostolan servadon, restas vivanta parolo”. La Papo poste sin adresis al la novaj metropolitoj, kaj akcentis la signifon de la paliumo, la lanŝtofa stolao, simbolo pri la povo kiun, kunulece kun la Eklezio de Romo, la metropolito ricevas kiel rajton en sia propra jurisdikcio. “La paliumo estas esprimo pri nia apostola misio. Ĝi estas esprimo de nia kunuleco, kiu en la petra servado havas sian videblan garantiaĵon. Kun la unueco, samkiel kun la apostoleco, estas kunligita la petra servado, kiu videble unuigas la Eklezion de ĉiuj lokoj kaj de ĉiuj tempoj, defendante tiamaniere ĉiun el ni kontraŭ la falon en falsajn memstarecojn, kiuj tro facile transformiĝas en internajn apartiĝojn de la Eklezio kaj povas tiel kompromiti ĝian internan sendependecon”.

Apartan penson Benedikto la 16a adresis sekve al la delegacio de la ortodoksa Eklezio de Konstantinopolo, ĉeestanta dum la celebro. “Kvankam ni ankoraŭ ne konsentas koncerne la temon de la konsidero kaj de la koncerno de la petra servado - konstatis la Papo - ni tamen estas kune en la apostola posteularo, ni estas profunde unuigitaj, unuj kun la aliaj, per la episkopa servado kaj per la sakramento de la pastreco kaj ni kune konfesas la kredon de la Apostoloj kiel ĝin donas la Skribo kaj kiel ĝin konsideras la grandaj Koncilioj”. Ili estis vortoj kunigitaj kun preĝ-alvoko: “En ĉi tiu horo de la mondo plena je skeptikismo kaj de duboj, sed ankaŭ riĉa je deziro je Dio, ni agnoskas denove nian mision kune atesti Kriston Sinjoron kaj, surbaze de tiu unueco kiu jam estas donita al ni, helpi la mondon por ke ĝi kredu. Kaj ni petegas la Sinjoron per nia tuta koro por ke Li gvidu nin al la plena unueco tiel ke la brilego de la vero, kiu la nura povas krei la unuecon, fariĝu denove videbla en la mondo”.

“La Eklezio ne estas sankta per si mem” aldonis la Papo. “Ĝi konsistas fakte el pekuloj”. Tamen ĝi “estas ĉiam denove sanktigata de la puriganta amo de Kristo”. La Papo ne preterlasis aludon pri la Kompendio de la Katekismo de la Katolika Eklezio, nova “gvidilo por la transdono de la kredo”, hieraŭ publikigita. “Oni ne povas legi ĉi tiun libron kiel oni legas romanon - li atentigis - necesas mediti ĝin trankvile laŭ ĝiaj unuopaj partoj kaj ebligi ke ĝia enhavo, pere de la bildoj, eniru en la animon”.

Post la prediko okazis la ceremonio por la surmeto de la paliumoj al la novaj metropolitoj. La stolaoj, alportitaj el la altaro de la Konfeso de Sankta Petro, estis benitaj de la Papo. Inter tiuj kiuj ricevis la paliumon estas la kardinalo ŝtatsekretario Angelo Sodano, ĉar li estas nova dojeno de la kardinalaro, kaj mons-ro Stanisław Dziwisz, sekretario de Johano Paŭlo la 2a, nun ĉefepiskopo de Krakovo. Je la fino de la Meso Benedikto la 16a kune kun la ortodoksa metropolito Ioannis preĝis ĉe la tombo de sankta Petro.

Iom post tagmezo antaŭ la Anĝelusa preĝo la Papo redeklaris ke la primaseco de la Eklezio kaj de la episkopo de Romo estas primaseco de servado al la katolika kunuleco. Poste li preĝe alvokis la Dipatrinon por ke la petra servado ne malfaciligu la unuecon de la kristanoj. “La Virgulino Maria - li diris - akirigu por ni ke la petra servado de la Episkopo de Romo ne estu konsiderata kiel stumblo-ŝtono, sed kiel subteno dum la irado laŭ la vojo de la unueco, kaj nin helpu atingi kiel eble plej frue la realigon de la deziro de Kristo: ke ĉiuj estu unu”

La Papo poste memorigis ke en la soleno de Sanktaj Petro kaj Paŭlo festas aparte Romo, kie tiuj atestantoj de Kristo suferis martiriĝon kaj kie oni respektegas iliajn relikvojn. “La memoro pri la Sanktaj Patronoj - li diris - sentigas al mi aparte proksimaj la fidelulojn de diocezo Romo”. Al ili Benedikto la 16a petis preĝi por ke la Sanktaj Petro kaj Paŭlo akirigu al li la gracon “plenumi kun fideleco” la paŝtistan servadon.

Post la anĝeluso la Papo tagmanĝis en la domo Sankta Marta (tiu de la konklavo) kun la membroj de la ekumena delegacio gvidata de metropolito Ioannis. La gazetara salono de la Sankta Seĝo sciigis ke al mons-ro Alojzij Uran, ĉefepiskopo de Ljubljano, la paliumon oni liveris en lia sidejo.