Papo Benedikto la 16a (2005-     )

12.05.2005 - La parolado de Benedikto la 16a al la diplomataro akreditita ĉe la Sankta Seĝo

IGI NIAN TERON TERO DE PACO KAJ FRATECO

“Ĉiuj estas vokataj konstrui pacan socion, por venki la tenton je interalfrontoj inter diversaj kulturoj, etnaj grupoj kaj mondoj”

La Eklezio neniam ĉesos defendi la homajn rajtojn kaj akceli la superan bonon de la paco: tion redeklaris Benedikto la 16a okaze de la ĉi-matena aŭdienco kun la Diplomataro en la Reĝa Salono. Ĝi estis aparte signifa renkontiĝo, ĉar ĝi estis la unua parolado de la nova Papo al la ambasadoroj akredititaj ĉe la Sankta Seĝo. Alvenante el lando ŝirita de milito kaj de detruantaj ideologioj, diris Papo Joseph Ratzinger, mi estas aparte sentema je la dialogo inter ĉiuj homoj. Benedikto la 16a memorigis la sindevigon por la paco de Johano Paŭlo la 2a, kiu, la pasintan 10an de januaro - akceptante la Diplomataron por la lasta fojo - lanĉis al la homaro kvar defiojn: vivo, pano, paco kaj libereco.

“Li montris la iradon al Dio, invitante ĉiujn bonavolajn homojn konstrui socion de justeco, paco, solidareco, en la karitato kaj reciproka pardono”.

Komenciĝis do per rememoro pri la figuro de Johano Paŭlo la 2a la parolado al la ambasadoroj. Benedikto la 16a difinis sian antaŭulon “senlaca misiisto de la Evangelio”, kiu donis unikan servon “al la celo de la unueco de la homa familio”. Kaj la Papo memorigis liajn multnombrajn apostolajn vojaĝojn kaj la sennombrajn renkontiĝojn kun ŝtatestroj kaj ĉefministroj, ĉiam je la servo al la celo de la paco. Benedikto la 16a petdeziris, ke oni povu starigi diplomatiajn rilatojn kun tiuj landoj, kiuj, kvankam ili ne havas plenajn diplomatiajn rilatojn kun la Sankta Seĝo, tamen aliĝis al la solenaĵoj okaze de la morto de Johano Paŭlo la 2a kaj de lia elekto al la Katedro de Petro.

“Miaflanke – daŭrigis Benedikto la 16a - mi venas el lando kie la paco kaj la frateco estas tre karaj por la koro de ĉiuj loĝantoj, aparte de tiuj, kiuj, kiel mi, konis la militon”. Aliflanke, la germana Papo memorigis “la dividon inter la gefratoj de la sama nacio pro motivoj de detruegantaj kaj malhomaj ideologioj, kiuj, sub la ŝajno de revoj kaj iluzioj, pezigis sur la homoj la jugon de la subpremado”. Pro tio, li klarigis: “mi estas aparte sentema pri la dialogo inter ĉiuj homoj por superi ĉiujn formojn de konfliktoj kaj streĉitecoj, kaj por igi nian teron, tero de paco kaj frateco”.

“Ĉiuj kune, unuigante niajn klopodojn”, admonis la Papo, “ni estas vokataj realigi pacan socion por venki la tenton je la interalfronto inter diversaj kulturoj, etnaj grupoj kaj mondoj”. Ĉiu popolo, li aldonis, devas do trovi “en sia spirita kaj kultura havaĵo, la plej bonajn valorojn, kies liveranto ĝi estas, por iri sentime al la renkonto kun la alia, akceptante la kundividon de siaj spiritaj kaj materiaj riĉaĵoj je ĉies bonefiko”.

“La Eklezio - deklaris kun forto la Papo - ne ĉesas proklami kaj defendi la fundamentajn homajn rajtojn, malfeliĉe daŭre malrespektataj en multaj mondopartoj, kaj ĝi laboras por ke estu agnoskataj la rajtoj de ĉiuj homaj personoj je vivo, nutrado, loĝejo, laboro, sanitara asistado kaj, plie, la rajtoj je protekto de la familio kaj sociala evoluo, en la respekto de la homa digno”. La katolika Eklezio, redeklaris Benedikto la 16a, “ne petas iun ajn privilegion por si mem, sed nur la justajn liberec-kondiĉojn por plenumi sian mision”. En la aro de la nacioj, finis la Papo, la Eklezio devigas sin “ĉiam akceli la akordon inter la popoloj kaj la kunlaboron bazitajn sur konduto de lojaleco, diskreteco kaj elkoreco”.

Antaŭ la parolado de la Papo okazis la saluto de la dojeno de la Diplomataro, la ambasadoro de Sanmarino, Giovanni Galassi. “La homoj de ĉiuj kontinentoj kaj de ĉiuj religioj - li diris interalie - rigardas al vi, Sankta Patro, kun la espero ke via Paŝtista Instruado kapablos akceli novan pacan kunekzistadon inter homoj kaj popoloj”, por “eliri el la maligna spiralo de egoismoj kaj superaltrudoj”. Ambasadoro Galassi menciis la varman entuziasmon de la gejunuloj, kiuj, li substrekis, atendas la Papon senpacience en Kolonjo por la monda tago de la junularo.

La Sankta Seĝo nuntempe havas diplomatiajn rilatojn kun 174 ŝtatoj. La lastajn oni starigis en 2002, kun Respubliko de Orienta Timoro kaj la Ŝtato de Kataro. La Sankta Seĝo krome havas diplomatiajn rilatojn ankaŭ kun la Eŭropa Unio kaj la Suverena Armea Ordeno de Malto. Fine, la Sankta Seĝo havas rilatojn el speciala karaktero kun la Rusa Federacio kaj kun la Organizaĵo por la liberigo de Palestino. La Sankta Seĝo partoprenas en diversaj internaciaj organizaĵoj, kiel Unuiĝintaj Nacioj, kaj regionaj, inter kiuj estas la Organizaĵo por la sekureco kaj kunlaboro en Eŭropo, la Araba Ligo, la Organizaĵo de la amerikaj ŝtatoj kaj la Afrika Unio.