MESAĜO
DE LA PAPO URBI et ORBI KRISTNASKON 2010
neoficiala traduko
en esperanto
La papa bondeziro
“Verbum caro factum est” - “La Vorto fariĝis karno” (Joh 1,14).
Karaj gefratoj, kiuj aŭskultas min de Romo kaj de la tuta mondo, kun ĝojo mi anoncas al vi la mesaĝon de Kristnasko: Dio fariĝis homo, loĝis inter ni. Dio ne estas malproksima: Li estas proksima, eĉ, Li estas la “Emanuelo”, Dio-kun-ni. Li ne estas nekonato: Li havas vizaĝon, tiun de Jesuo.
Tio estas mesaĝo ĉiam nova, ĉiam surpriza, ĉar ĝi preterpasas ĉian nian plej aŭdacan esperon. Precipe ĉar ĝi ne estas nur anonco: ĝi estas evento, okazintaĵo, kiun fidindaj atestantoj vidis, aŭdis, tuŝis en la Persono de Jesuo el Nazareto! Estante kun Li, observante Liajn agojn kaj auskultante Liajn vortojn, ili rekonis en Jesuo la Mesion; kaj vidante Lin resurektinta, post Lia krucumado, ili havis la certecon ke Li, vera homo, estis samtempe vera Dio, la solenaskita Filo veninta el la Patro, plena je graco kaj vero (kp Joh 1,14).
“La Vorto fariĝis karno”. Fronte al ĉi tiu revelacio, unu plian fojon elstaras en ni la demando: kiel tio estas ebla? La Vorto kaj la karno estas realaĵoj inter si kontraŭaj; kiel povas la Vorto eterna kaj ĉiopova fariĝi homo fragila kaj mortema? Estas nur unu respondo: la Amo. Kiu amas volas dividi kun la amato, volas esti kuniĝinta kun li, kaj la Sankta Skribo prezentas ĝuste la grandan historion de la amo de Dio al sia popolo, kulmininta en Jesuo Kristo.
En la realo, Dio ne ŝanĝiĝas: Li estas fidela al Si mem. Tiu kiu kreis la mondon estas tiu sama kiu vokis Abrahamon kaj revelaciis sian Nomon al Moseo: Mi estas, kiu estas… la Dio de Abrahamo, de Isaako kaj de Jakobo… Dio indulgema kaj kompatema, riĉa je amo kaj je fideleco (kp Eli 3,14-15; 34,6). Dio ne ŝanĝiĝas, Li estas Amo de ĉiam kaj por ĉiam. Li estas en Si mem Komuneco, Unueco en la Triunuo, kaj ĉiu Lia faro kaj vorto celas la komunecon. La enkarniĝo estas la kulmino de la kreado. Kiam en la sino de Maria, per la volo de la Patro kaj la agado de la Sankta Spirito, formiĝis Jesuo, Filo de Dio fariĝinta homo, la kreitaro atingis sian verton. La ordiganta principo de la universo, la Logos, komencis ekzisti en la mondo, en iu tempo kaj en iu spaco.
“La Vorto fariĝis karno”. La lumo de ĉi tiu vero manifestiĝas al tiu, kiu ĝin akceptas kun fido, ĉar ĝi estas mistero de amo. Nur tiuj, kiuj malfermiĝas al la amo estas envolvitaj de la lumo de Kristnasko. Tiel estis en la nokto de Betlehemo, kaj tiel estas ankaŭ hodiaŭ. La enkarniĝo de la Filo de Dio estas evento kiu okazis en la historio, sed samtempe ĝin preterpasas. En la nokto de la mondo ekbrilas nova lumo, kiu lasas sin vidi de la simplaj okuloj de la fido, de la koro milda kaj humila de tiu kiu atendas la Savanton. Se la vero estus nur matematika formulo, iasence ĝi plensukcesus per si mem. Se kontraŭe la Vero estas Amo, ĝi postulas la fidon, la “jes” de nia koro.
Kaj kion serĉas, efektive, nia koro, krom Vero kiu estu Amo? Ĝin serĉas la infano, per siaj demandoj, tiel naivaj kaj stimulaj; ĝin serĉas la junulo, bezonanta trovi la profundan sencon de sia vivo; ĝin serĉas la viro kaj la virino en sia matureco, por gvidi kaj subteni la sindevigon en la familio kaj en la laboro; ĝin serĉas la maljunulo, por doni plenumon al la surtera vivo.
“La Vorto fariĝis karno”. La anonco de Kristnasko estas lumo ankaŭ por la popoloj, por la kolektiva irado de la homaro. La “Emanuelo”, Dio-kun-ni, venis kiel Reĝo de justeco kaj de paco. Lia Regno – tion ni scias– ne estas el ĉi tiu mondo, kaj tamen ĝi estas pli grava ol ĉiuj regnoj de ĉi tiu mondo. Ĝi estas kvazaŭ fermentaĵo de la homaro: se ĝi mankus, malaperus la forto kiu antaŭenigas la veran evoluon: la instigo kunlabori por la komuna bono, al la malegoisma servo favore al la proksimulo, al la paca batalado por la justeco. Kredi en la Dio kiu volis kunpartopreni nian historion estas konstanta kuraĝigo al sindevigo en ĝi, ankaŭ meze de ĝiaj kontraŭdiroj. Ĝi estas motivo de espero por ĉiuj tiuj kies digno estas ofendata kaj malrespektata, ĉar Tiu kiu naskiĝis en Betlehemo venis liberigi la homon el la radiko de ĉia sklaveco.
La lumo de Kristnasko denove brilu en tiu Lando kie Jesuo naskiĝis, kaj inspiru Israelanojn kaj Palestinanojn en la serĉado de kunvivo justa kaj paca. La konsola anonco de la veno de Emanuelo mildigu doloron kaj konsolu en la elprovoj la karajn kristanajn komunumojn en Irako kaj en la tuta Mezoriento, havigante al ili konsolon kaj esperon por la estonteco kaj animante la Responsulojn de la Nacioj al agoplena solidareco al ili. Tio ĉi okazu ankaŭ favore al tiuj kiuj en Haitio ankoraŭ suferas pro la sekvoj de la katastrofa tertremo kaj de la ĵusa epidemio pri ĥolero. Tiel same ne estas forgesataj tiuj kiu en Kolombio kaj en Venezuelo, sed ankaŭ en Gvatemalo kaj en Kostariko, estis trafitaj de la ĵusaj naturaj plagoj.
La naskiĝo de la Savanto malfermu perspektivojn pri daŭrema paco kaj de aŭtentika progreso al la loĝantaroj de Somalio, de Darfuro kaj de Eburbordo; ĝi akcelu la politikan kaj socialan stabilecon de Madagaskaro; alportu sekurecon kaj respekton al homaj rajtoj en Afganio kaj en Pakistano; kuraĝigu la dialogon inter Nikaragvo kaj Kostariko; favoru la repaciĝon en la Korea duoninsulo.
La celebrado de la naskiĝo de Redemptoro plifortigu la spiriton de fido, de pacienco kaj de kuraĝo en la fideluloj de la Eklezio en kontinenta Ĉinio, por ke ili ne senkuraĝiĝu pro la limigoj al ilia libereco de religio kaj de konscienco kaj, persistante en la fideleco al Kristo kaj al Lia Eklezio, ili gardu vivanta la flamon de la espero. La amo de la “Dio kun ni” donu persistemon al ĉiuj kristanaj komunumoj kiuj trasuferas diskriminacion kaj persekuton, kaj inspiru la politikajn kaj religiajn estrojn sindevigi por la plena respekto de ĉies religia libereco.
Karaj gefratoj, “la Vorto fariĝis karno”, loĝis inter ni, Li estas la Emanuelo, la Dio kiu fariĝis proksima al ni. Ni kontemplu kune ĉi tiun grandan misteron de amo, ni lasu prilumigi nian koron de la lumo kiu brilas en la groto de Betlehemo! Bonan Kristnaskon al ĉiuj!
(tradukis Antonio De Salvo)
Post la kristnaska mesaĝo la Papo eldiris siajn bondezirojn en 65 lingvoj.
Post la samoa kaj antaŭ la gvarania sekvis tiu en Esperanto:
‘‘Dibenitan Kristnaskon kaj prosperan novjaron!’’
VIDEO (atentu: 12 MB)
Esperantistoj en la televida tutmonda elsendo
Samkiel dum la antaŭaj benoj Urbi et Orbi, Kristnaske kaj Paske, ankaŭ ĉi-foje grupo de esperantistoj ĉeestis en placo sankta Petro por levi alte la panelojn kiuj konsistigis la vorton "Esperanto".
NOTO POR REDAKCIOJ:
ONI POVAS LIBERE KOPII ĈI TIUJN FOTOJN. SED BONVOLU MENCII LA FONTON (WWW.IKUE.ORG):
TIO POR RESPEKTO DE LA EGA, HASTA, TEMPORABA LABORO KIUN LA TTT-EJESTRO FARIS,
POR REALIGI KAJ ENRETIGI ILIN JAM 20 MINUTOJN POST LA FOTADO.
foto Clerici
Ĉeestis:
Giovanni Conti
Antonio De Cristofaro
Patrizio Cilli
Elio Bonomolo
Jitka Skalicka
Giovanni Daminelli
Felice Sorosina
Claudio Polvanesi, Loredana Redivo
Ranieri Clerici (dua de maldekstre)
foto:
Clerici
Isabel Leňn Fonseca, Renato Corsetti
Filomena Canzano (centre en la foto)
Multaj petis informojn pri Esperanto
foto:
Clerici
foto:
Clerici
Ĉiuj ricevis donacete E-kalendareton eldonitan de Itala Esperanto-Federacio
Vespere (je la roma horo 19.30) la televida ĵurnalo de la 3a ŝtata televido de Italio (RAI3), dum longa raporto pri la papa parolado, informis pri la E-lingva bondeziro jene:
“La Papo esprimis la kristnaskajn bondezirojn en 65 diversaj lingvoj, inkluzive de Esperanto, la lingvo de la paco”.
Alklakante ĉi tie oni povas spekti la mencion pri Esperanto.
NOTO POR REDAKCIOJ:
ONI POVAS LIBERE KOPII ĈI TIUJN FOTOJN. SED BONVOLU MENCII LA FONTON (WWW.IKUE.ORG):
TIO POR RESPEKTO DE LA EGA, HASTA, TEMPORABA LABORO KIUN LA TTT-EJESTRO FARIS,
POR REALIGI KAJ ENRETIGI ILIN JAM 20 MINUTOJN POST LA FOTADO.
