MESAĜO
DE LA PAPO URBI et ORBI KRISTNASKON 2008
neoficiala traduko
en esperanto
Aperuit gratia Dei Salvatoris nostri omnibus hominibus” (Tit 2,11)
Karaj fratoj kaj fratinoj, per la vortoj de apostolo Paŭlo mi reeldiras la ĝojoplenan anoncon de la Naskiĝo de Kristo: jes, hodiaŭ “aperis al ĉiuj homoj la graco de Dio nia Savanto”!
Ĝi aperis! Jen tio, kion la Eklezio hodiaŭ celebras. La graco de Dio, riĉa je boneco kaj mildeco, ne plu estas kaŝita, sed “ĝi aperis”, manifestiĝis en la karno, montris sian vizaĝon. Kie? En Betlehemo. Kiam? Sub Cezaro Aŭgusto, dum la unua cenzado, pri kiu aludas ankaŭ evangeliisto Luko, En Li aperis la graco de Dio nia Savanto. Pro tio, tiu Infano nomiĝas Jehoshua, Jesuo, kio signifas “Dio savas”.
La graco de Dio aperis: jen kial Kristnasko estas festo de lumo, Ne kompleta lumo, kiel tiu kiu ĉirkaŭas ĉion dum plena tago, sed ĝi estas heleco kiu estiĝas en la nokto kaj disvastiĝas ekde preciza punkto de la universo: el la groto de Betlehemo, kie la dia Infano “venis al la lumo”. En la realo, Li estas la lumo mem kiu disvastiĝas, kiel bone bildigas multaj pentraĵoj pri la Naskiĝo. Li estas la lumo, kiu, aperante, rompas la nebulegon, forigas la mallumon kaj ebligas al ni kompreni la signifon kaj valoron de nia vivo kaj de nia historio. Ĉiu kripo estas simpla kaj paroliva invito malfermi la koron kaj la menso je la mistero de la vivo. Ĝi estas renkonto kun la senmorta Vivo, kiu fariĝis mortideva en la mistika scenejo de Kristnasko; sceno, kiun ni povas admiri ankaŭ ĉi tie, en ĉi tiu Placo, samkiel en sennombraj preĝejoj kaj kapeloj de la tuta mondo, kaj en ĉiu hejmo en kiu oni adoras la nomon de Jesuo.
La graco de Dio aperis al ĉiuj homoj. Jes, Jesuo, la vizaĝo de la Dio-kiu-savas, ne manifestiĝis por malmultaj personoj, por kelkaj, sed por ĉiuj. Estas vere, ke en la humila, senornama loĝejo de Betlehemo Lin renkontis malmultaj personoj, sed Li venis por ĉiuj: judoj kaj paganoj, riĉuloj kaj malriĉuloj, proksimuloj kaj malproksimuloj, kredantoj kaj nekredantoj.... por ĉiuj. La supernatura graco, laŭ volo de Dio, estas destinita al ĉiu kreitaĵo. Necesas tamen, ke la homa estulo ĝin akceptu, eldiru sian “jeson”, kiel Maria, por ke la koro estu lumigata fare de radio de tiu dia lumo. Akceptis la enkarniĝintan Parolon, en tiu nokto, Maria kaj Jozefo, kiuj atendis Lin kun amo, kaj la paŝtistoj, kiuj viglis ĉe la ŝafaroj (kp Luk 2,1-20). Malgranda komunumo, do, kiu alvenis por adori la Infanon Jesuon; eta komunumo kiu reprezentas la Eklezion kaj ĉiujn bonavolajn homojn. Ankaŭ hodiaŭ tiuj, kiuj en la vivo atendas kaj serĉas Lin, renkontas Dion, kiu pro amo fariĝis nia frato; tiuj, kies koro emas al Li, tiuj deziras koni lian vizaĝon kaj kontribui por la alveno de lia Regno. Jesuo mem diros tion, dum sia predikado: la malriĉaj en spirito, la afliktitoj, la humilaj, tiuj kiuj malsatas justecon, la kompatemaj, la kore puraj, la pacigantoj, tiuj, kiuj estas persekutitaj pro justeco (kp Mat 5,3-10). Tiuj ĉi agnoskas en Jesuo la vizaĝon de Dio kaj foriras, kiel la paŝtistoj de Betlehemo, renovigitaj en la koro per la ĝojo de lia amo.
Fratoj kaj fratinoj, kiuj aŭskultas min, al ĉiuj homoj estas direktita la anonco de espero, kerno de la mesaĝo de Kristnasko. Por ĉiuj naskiĝis Jesuo kaj, kiel en Betlehemo Maria Lin prezentis al la paŝtistoj, en tiu ĉi tago la Eklezio prezentas Lin al la tuta homaro, por ke ĉiu persono kaj ĉiu homa situacio povu sperti la potecon de la savodona graco de Dio, kiu, la sola, povas transformi malbonon en bonon, kiu, la sola, povas ŝanĝi la koron de la homo kaj igi ĝin “oazo” de paco.
Ke povu sperti la potencon de la savodona graco de Dio la multnombraj loĝantaroj kiuj daŭre vivas en mallumo kaj ombro de morto (kp Luk 1,79). Ke la dia Lumo de Betlehemo disvastiĝu en Sankta Lando, kie la horizonto ŝajne denove fariĝas malhela por izraelanoj kaj palestinanoj; ke ĝi disvastiĝu en Libano, en Irako kaj ĉie en Mezoriento. Ke ĝi fekundigu la klopodojn de tiuj, kiuj ne rezignacias fronte al la perversia logiko de interalfronto kaj perforto, kaj kiu male privilegias la vojon de dialogo kaj intertraktado, por rebonigi la streĉitecojn interne de la unuopaj Landoj, por trovi ĝustajn kaj daŭrajn solvojn por la konfiliktoj kiuj daŭre premas la regionon. Al ĉi tiu Lumo kiu transformas kaj renovigas, petsopiras la loĝantoj de Zimbabvo, en Afriko, kunpremataj ekde tro multe da tempo en la kaptitaĵo de politika kaj ekonomia krizo kiu, bedaŭrinde, daŭre pligraviĝas; samkiel la viroj kaj virinoj de Demokratia Respubliko Kongolando - aparte en la martirigata regiono Kivu - de Darfur, en Sudano, kaj de Somalio, kies senfinaj suferoj estas la tragika postsekvo de la manko de stabilieco kaj paco. Ĉi tiun Lumon atendas ĉefe la infanoj de tiuj Landoj kaj de ĉiuj Landoj kun malfacilaĵoj, por ke oni redonu esperon al ilia estonteco.
Kie la digno kaj la rajtoj de la hompersono estas subtretitaj; kie la la personaj aŭ grupaj egoismoj unuarangas sur la komuna bono; kie oni riskas kutimiĝon je la fratomurda malamo kaj ekspluatado de la homo fare de homo; kie internaj luktoj dividas grupojn kaj etnojn kaj disŝiras la kunvivadon; kie terorismo daŭre atakas; kie mankas la necesaĵoj por transvivi; kie oni rigardas kun angoro al estonteco pli kaj pli malcerta, ankaŭ en la Landoj de bonstato: ke tie brilegu la Lumo de Kristnasko kaj ke ĝi kuraĝigu ĉiujn fari sian parton, laŭ spirito de aŭtentika solidareco. Se ĉiu prizorgas nur siajn proprajn interesojn, la mondo povas nur ruiniĝi.
Karaj fratoj kaj fratinoj, hodiaŭ “aperis la graco de Dio la Savanto” (kp Tit 2,11), en ĉi tiu nia mondo, kiu havas siajn potencivojn kaj siajn malfortecojn; siajn progresojn kaj siajn krizojn; siajn esperojn kaj siajn angorojn. Hodiaŭ, brilegas la lumo de Jesuo Kristo, Filo de la Altega kaj filo de la Virgulino Maria: “Dio el Dio, Lumo el Lumo, vera Dio el vera Dio. Por ni homoj kaj por nia savo descendis el la ĉielo”. Ni adoras Lin hodiaŭ, en ĉiu angulo de la tero, ĉirkaŭvolvita kaj metita en malriĉa stoltrogo. Ni adoras Lin silente dum Li, ankoraŭ infano, ŝajne diras al ni, por konsoli nin; Ne timu, «Mi estas Dio, kaj ne ekzistas alia» (Jes 45,22). Venu al mi, viroj kaj virinoj, popoloj kaj nacioj, venu al mi, ne timu: mi venis por alporti al vi la amon de la Patro, por montri al vi la vojon de la paco.
Ni do ekiru, gefratoj! Ni rapide iru, kiel la paŝtistoj en la nokto de Betlehemo. Dio venis renkonten al ni kaj montris sian vizaĝon al ni, riĉan je graco kaj mizerikordo! Ne estu vana por ni lia alveno! Ni serĉu Jesuon, lasante ke ni estu altiritaj de lia lumo, kiu forigas el la koro de la homo la malĝojon kaj la timon; ni alproksimiĝu konfidoplenaj; humile ni surgenuiĝu por adori Lin. Bonan Kristnaskon al ĉiuj!
Post la kristnaska mesaĝo la Papo eldiris siajn bondezirojn en 64 lingvoj.
Post la gvarania sekvis tiu en Esperanto: Dibenitan Kristnaskon kaj prosperan novjaron!
Samkiel dum la antaŭaj benoj Urbi et Orbi, Kristnaske kaj Paske, ankaŭ ĉi-foje grupo de esperantistoj ĉeestis en placo sankta Petro por levi alte la panelojn kiuj konsistigis la vorton "Esperanto".
NOTO POR REDAKCIOJ:
ONI POVAS LIBERE KOPII ĈI TIUJN FOTOJN. SED BONVOLU MENCII LA FONTON (WWW.IKUE.ORG):
TIO POR RESPEKTO DE LA EGA, HASTA, TEMPORABA LABORO KIUN LA TTT-EJESTRO FARIS,
POR REALIGI KAJ ENRETIGI ILIN JAM 20 MINUTOJ POST LA FOTADO.
Plurfoje la samtempa televida elsendo tutmonda montris la esperantistojn.
Sed... la subtitolado de la itala televido eraris la serion "bildo-klarigo":
montrante la panelojn, la subtitolo menciis la kamboĝan kaj indonezian lingvojn
nur kiam Benedikto la 16a estis parolanta latine, aperis la subtitolo:
"La papo faras la kristnaskajn bondezirojn en Esperanto".
Kiel kutime, multaj alproksimiĝis por demandi kio estas "Esperanto".
Tre interese: tra la placo, homoj, kiuj vidis ankaŭ demalproksime la panelojn, ripetis: "Esperanto, Esperanto...". Do trairante la lokon, ŝajnis esti en E-aranĝo....
Giovanni Daminelli, prezidanto de la itala IKUE-sekcio, intervjuita de ĵurnalistoj....
... kaj korespondanto de irana satelita televido intervjuis (anglalingve)
la roman esperantiston Elio Bonomolo.
Elio estas la unua ideanto de la politeraj paneloj; Giovanni Conti (unua maldekstre) estas la iniciatinto kaj daŭra organizanto de la ĉeesto de esperantistoj en Vatikano paske kaj kristnaske.
Arturo Bau, Giovanni Daminelli, Giovanni Conti, Patrizio Cilli, Jitka Skalicka, Felice Sorosina, Laura Brazzabeni, Francesca Trussardo, Filomena Canzano, Francesco Maurelli, Elio Bonomolo, geedzoj Quartieroni, Ranieri Clerici.
NOTO POR REDAKCIOJ:
ONI POVAS LIBERE KOPII ĈI TIUJN FOTOJN. SED BONVOLU MENCII LA FONTON (WWW.IKUE.ORG):
TIO POR RESPEKTO DE LA EGA, HASTA, TEMPORABA LABORO KIUN LA TTT-EJESTRO FARIS,
POR REALIGI KAJ ENRETIGI ILIN JAM 20 MINUTOJ POST LA FOTADO.
La E-elsendo de Radio Polonia raportis pri la E-lingva saluto, en sia elsendo de la 28-a de decembro, menciante nian paĝaron: Alklaku ĉi tie.
